Таццяна Ліхачова •
Кранаючы рукамі аблокі… (+2)
20/9/12 •
Гэтыя словы гучалі ў паўзмроку сцэны, на якой магчыма было разгледзець толькі амаль празрысты твар, надзвычай выразныя мініяцюрныя белыя рукі і чырвоны шаль, які нібы коканам ахінуў зграбную постаць жанчыны, нібы абараніў яе ад усіх боляў свету. Тады я яшчэ не ведала, што верш Анатоля Вярцінскага чытала заслужаная артыстка Беларусі Таццяна Ліхачова.
